Cukrzyca-posiłki w podróży, restauracjach, specjalne okazje. Jak jeść i co jeść.

Cukrzyca- posiłki w podróży, restauracjach, specjalne okazje. Jak jeść i co jeść.

Autorem artykułu jest Mariusz P.

Każdy z nas czasami musi nagiąć swoje zasady i zjeść coś na szybko w restauracji czy w podróży. W cukrzycy te zasady są szczególnie ważne, bo musimy odżywiać się zdrowo i według określonych zasad.

Posiłki w restauracjach

Odżywianie się w restauracjach może być równie zdrowe jak posiłki przygotowywa­ne samodzielnie.Kieruj się poniższymi wskazówkami:

• Zamawiaj posiłki gotowane, grillowane lub pieczone, Unikaj mięsa tłustego i smażonego,

Wybieraj dania dietetyczne, Pytaj o składniki serwowanych dań. Zachowaj rozsądek przy wyborze posiłków i przekąsek. Podawane w restauracji mogą być zbyt obfite. Pamiętaj o przeliczaniu wymienników węglowo­danowych.

Unikaj spożywania posiłków typu fast food. Zawierają one dużo kalorii, tłuszczu i soli.

Dieta w podróży

W podróży dieta często bywa zmieniona pod względem ilościo­wym i jakościowym, dlatego należy być bardzo czujnym oraz aktywnie reagować na każdą niepokojącą zmianę w wynikach samokontroli.

W podróży z powodu zmiany diety mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Należy wówczas spożywać dietetyczne po­siłki (kleiki ryżowe), pić duże ilości płynów oraz częściej mierzyć poziom cukru we krwi.

Specjalne okazje

Na przyjęciach lub innych uroczysto­ściach możesz mieć ochotę na coś słod­kiego. Nie musisz z tego rezygnować. Przelicz ilość węglowodanów zawartych w serwowanych posiłkach i dostosuj do puli codziennego zapotrzebowania na wymienniki węglowodanowe.

Zaplanuj dawkę insuliny lub odpowiedni wysiłek fizyczny, który pomoże zużytkować nadmiar zjedzonych kilokalorii (energii).

Zapytaj gospodarzy o czas podawania posiłków. Może będzie koniecz­ne przesunięcie pory podania insuliny lub zjedzenie przekąski.

---

Cukrzyca a Zdrowie - magazyn medyczny

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Produkty typu Light - nie dajmy sie nabrać.

Produkty typu Light – nie dajmy się nabrać.

Autorem artykułu jest Sylwia Rogozińska

Czy produkty określane przez producentów mianem "light" są zdrowsze, mniej kaloryczne? Warto wydawać większe pieniądze na tego typu żywność? Odpowiedź na te pytania może nie być wcale taka prosta.

Dzisiaj zastanowimy się, czy produkty o obniżonej zawartości cukru lub tłuszczu są faktycznie mniej kaloryczne i zdrowsze od tych pełnowartościowych. Włączając telewizor, przeglądając gazety ciągle widzimy reklamy tego typu wyrobów. Aktualnie, gdy hasło „żyj-zdrowo” stało się bardzo modne i na czasie producenci prześcigają się w dostarczaniu na rynek produktów o obniżonej zawartości poszczególnych składników. Nie dziwmy się im, sami napędzamy ten trend sięgając na półkach sklepowych po produkty typu „light”. Tylko nasuwa się jedno małe pytanie, czy warto jest wydać więcej na jogurt, lody o obniżonej zawartości tłuszczu? Tak, ale tylko wtedy, gdy dokładnie przestudiujemy etykietę produktu. Wiadomo, podczas zakupów nie każdy ma czas stać dwie godziny przed ladą i sprawdzać dokładnie, co się w danym produkcie znajduje. Powinniśmy czasem jednak tak zrobić. Ponieważ jogurt „light” może różnić się nie tylko smakiem od jogurtu nieodtłuszczonego, ale i zawartością cukru. Produkt o obniżonej zawartości tłuszczu jest słodszy, to typowy trik, aby nie stracił on odpowiedniego smaku, i aby klient chętnie po niego sięgnął ponownie. Zatem wybierając produkt „light” wybieramy tak naprawdę nie mniej kaloryczną wersję, a przecież nie tego oczekujemy. Czy wpłynie to na obniżenie naszej masy ciała? Zdecydowanie nie.

Zapewne część osób zastanawia się, jak to jest możliwe, że producenci mogą określać swoje produkty mianem „light”, pomimo tego, że technologia ich produkcji nie doprowadza do powstania wyrobu mniej kalorycznego. Zgodnie z polskim prawem, a dokładniej z Rozporządzeniem (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych zastosowanie stwierdzenia na etykiecie „ o obniżonej zawartości składnika odżywczego” lub każdego innego stwierdzenia, który może mieć taki sam sens dla konsumenta – w tym „light” jest dozwolone, gdy:„obniżona zawartość wynosi, co najmniej 30% w porównaniu z podobnym produktem”.

Zwróćmy uwagę, że podczas rozpatrywania, czy dane oświadczenie żywieniowe użyte jest zgonie z obowiązującymi przepisami nikt nie sprawdza, jak powstał dany produkt i co zastąpiło w nim tłuszcz czy cukier. Wyrób tego typu może okazać się nie tylko mniej wartościowy, ale i dużo bardziej kaloryczny. Nikt również nie rozpatruje, czy środek spożywczy jest faktycznie zdrowszy jak sugerowałoby sformułowanie „light”. Przeciętny klient sięga po tego typu wyrób mając nadzieje, że robi dobry uczynek dla swojego zdrowia. Nie wie jednak, że słodzik np. aspartan zastępujący cukier może powodować wiele zaburzeń w funkcjonowaniu organizmu. Dane naukowe sugeruje, że ma on między innymi działanie kancerogenne.

Podsumowując zastanówmy się, zatem, czy sięgając po produkty tak nachalnie zachwalane przez reklamę faktycznie pomagasz swojemu zdrowiu. „Żyć zdrowo” nie oznacza – kupuj produkty lepiej reklamowane i droższe, oznacza jednak dokonuj mądrych wyrobów i nie daj się manipulować rynkowi.

---

Sylwia

www.zdrowo-zyj.blogspot.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Ajurwedyjski obiad.

Ajurwedyjski obiad

Autorem artykułu jest Ajuwerda Polska

„Piątek, tygodnia koniec i początek”. Wreszcie będzie można sobie odpocząć od codziennych obowiązków, może dlatego warto „poszaleć” w kuchni? Wielu ludzi twierdzi, że gotowanie odpręża. Coś w tym jest, dlatego ja proponuje coś pysznego na najbliższy weekend.

Pierwsze propozycja to - zielona zupa-krem

Danie to jest bogate w minerały i beta-karoten, a ponadto należy do lekkostrawnych. Świetnie smakuje z ćapati lub tostami.

Czas przygotowania: 30 minut

− Wata, – Pitta, + Kapha*

− 0 Wata, – Pitta, – Kapha**

Co nam potrzeba:

1 pęczek świeżej, pokrojonej zieleniny

2 łyżki ghee

¼ łyżeczki nasion czarnej gorczycy

½ małej, pokrojonej cebuli

1 szklanka świeżych grzybów pokrojonych w plasterki

2 łyżki mąki jęczmiennej lub razowej

2 szklanki mleka (sojowego, koziego lub krowiego)

1 łyżeczka soli morskiej

¼ łyżeczki czarnego pieprzu

Przygotowanie:

Umyj dokładnie zieleninę i pokrój na dwuipółcentymetrowe kawałki. Ugotuj na parze (około 5–8 minut). W tym czasie przysmaż czarną gorczycę na ghee, poczekaj, aż zacznie strzelać. Dodaj pokrojoną cebulę i plasterki grzybów, całość smaż, aż cebula będzie słodka. Dodaj mąkę. Powoli dolewaj mleko (1 szklankę), mieszając, tak by powstał jednolity, kremowy sos. Kiedy zielenina będzie gotowa, odcedź ją i włóż do miksera (bez wody). Dodaj do miksera ostatnią szklankę mleka i zmiksuj zieleninę na puree. Dodaj do sosu w garnku i gotuj na wolnym ogniu przez 1–2 minuty.

* Z mąką razową i krowim mlekiem.

** Z mąką jęczmienną i mlekiem sojowym bądź kozim.

+ potrawa nasila cechy danej doszy

0 potrawa o właściwościach neutralnych

- potrawa osłabia cechy danej doszy

Druga potrawa to - Curry warzywne

To łatwe w przygotowaniu i smaczne curry można podawać z ryżem. Mała ilość jogurtu wykorzystana do przygotowania dania jest zwykle dobrze tolerowana przez wszystkie dosze i ułatwia trawienie.

Czas przygotowania: 1 godzina

Porcja dla 9-10 osób

- Wata*, - Pitta, - Kapha

Składniki:

1 szklanka świeżego zielonego groszku (można użyć mrożonego)

1 szklanka marchewki pokrojonej w kostki

1 szklanka ziemniaków pokrojonych w kostki

2 szklanki fasolki strączkowej lub drobno krojonych szparagów

2 łyżki oleju słonecznikowego lub ghee

2 łyżeczki kminku

2 łyżeczki czarnej gorczycy

1 łyżeczka soli morskiej

1 ½ szklanki wody

2 łyżeczki kurkumy

1 łyżeczka zmielonej kolendry

½ szklanki jogurtu

Przygotowanie:

Podgrzej olej lub ghee w dużym ciężkim rondlu. Dodaj gorczycę oraz kminek. Kiedy gorczyca zacznie strzelać, dosyp kurkumę. Następnie dodaj wszystkie warzywa i zalej wodą (jeśli używasz mrożonego groszku nie dodawaj go, dopóki reszta warzyw nie będzie miękka). Gotuj pod przykryciem do chwili, aż warzywa staną się miękkie ok. 15 – 20 min. Następnie dodaj jogurt oraz resztę składników. Dobrze wymieszaj. Duś bez przykrycia na małym ogniu przez następne 15-20 min.

*+ potrawa nasila cechy danej doszy

0 potrawa o właściwościach neutralnych

- potrawa osłabia cechy danej doszy

A na deser coś pysznego – Ciasteczka toffi

Ciasteczka toffi to świetna propozycja dla łasuchów. Są wyjątkowo smaczne, więc trudno się im oprzeć. Nie jest to jednak danie zalecane dla tych, którzy chcą zrzucić kilka kilogramów.

Czas przygotowania: 30–40 minut

– Wata, – Pitta, + + Kapha*

− Wata, łagodnie + Pitta, + + Kapha**

Co potrzebujemy:

6 łyżek ghee

1 szklanka cukru trzcinowego

½ szklanki mąki ryżowej lub mąki razowej

½ szklanki posiekanych orzeszków pekan lub orzechów włoskich, lub wiórków kokosowych

¼ szklanki świeżych nasion słonecznika (według uznania)

1 jajko

1 łyżeczka ekstraktu wanilii

1 łyżeczka proszku do pieczenia

¼ łyżeczki soli morskiej

Nagrzej piekarnik do 180°. Rozgrzej ghee w średniej wielkości rondlu na małym ogniu. Wsyp cukier trzcinowy. Zacznie topnieć tak jak większość cukrów brązowych, ale nie rozpuści się całkowicie. Wymieszaj mąkę i orzechy w misce, po czym natychmiast dodaj do cukru i ghee. Ubij jajko w oddzielnej miseczce i dodaj do niego wanilię. Do mieszaniny cukru i mąki wsyp proszek do pieczenia i sól, a następnie połącz ją z jajkiem. Wszystko dobrze ubij. Nakładaj ciasto łyżką na blachę o wymiarach 20 × 20 cm. Jeśli chcesz, aby było ono grubsze, nie wypełniaj blachy całkowicie. Piecz przez 20–30 minut, aż do czasu, gdy nóż włożony w środek ciasta będzie zupełnie suchy. Poczekaj, aż ciasto ostygnie i pokrój je.

* Z mąką razową.

** Z mąką ryżową.

*+ potrawa nasila cechy danej doszy

0 potrawa o właściwościach neutralnych

- potrawa osłabia cechy danej doszy

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Zdrowie w herbacianym naparze.

Zdrowie w herbacianym naparze

Autorem artykułu jest Miłosz Trzebiński

Рoрijanie naрaru z zielonej herbaty zaleсane jest dzięki substanсjom, jakie w sobie mieśсi jak mikroelementу i witaminу. Substanсje te sрrawiają, że рiсie zielonej herbatу рrowadzi do detoksуkaсji, złagodzenia zwiastunów рrzesadnego sрożусia naрojów alkoholowусh, a рoza tуm рrowadzi do eliminowania сholesterolu.

Do tego рoрijanie naрaru z zielonej herbatу рrzусzуnia się do tego, że tłuszсze będą szуbсiej sрalane, сo wsрaniale рomaga рodсzas dietу odсhudzająсej. Zielona herbata będzie więс miała znaсznу wрłуw na to jak się сzujemу i jak wуglądamу.

Nie bez znaсzenia dla właśсiwośсi, koloru oraz smaku zielonej herbatу będzie jej zaрarzanie. Nie рowinno się jej zalewać wodą o temрeraturze рonad 80 stoрni, jako że wрłуnie to na zmianę smaku na gorzkawу, a barwу na mętnу zielono-żółtу. Jeśli рarzona jest krótko, zielona herbata będzie рosiadała właśсiwośсi рobudzająсe i będzie działała jak kawa. Gdуbу długość jej рarzenia wуdłużуć do kilku minut, рosiądzie сeсhу usрokajająсe, relaksaсуjne i odрrężająсe. Dodatkowo ta sama рorсja zielonej herbatу może bуć рarzona рarę razу, bez stratу jej wartośсiowусh atrуbutów.

Zielona herbata znana jest już kilka tуsięсу lat. Już w momenсie jej wуnalezienia uznano ją za rewelaсуjnу naрój рosiadająсу właśсiwośсi uzdrawiająсe. Wусhwalano jej рomoсne oddziałуwanie na zintensуfikowanie konсentraсji, i сo więсej bуła stosowana рrzez niektórусh w сharakterze środka na wiele сhorób. Tradусję рiсia zielonej herbatу zainiсjowali Сhińсzусу. Jej sława trafiła w niedługim сzasie na terenу Azji, a zwłaszсza Jaрonii, Indii oraz Tajlandii. Do Euroрejсzуków trafiła stosunkowo рóźno, około 300 lat temu, ale рomimo wуjątkowусh właśсiwośсi nie zуskała takiej рoрularnośсi, jak na рrzуkład сzarna herbata, której рiсie jest szсzególnie lubiane wśród Euroрejсzуków, рrzede wszуstkim w Anglii, gdzie jest serwowana obowiązkowo z mlekiem i рita o określonусh рoraсh. Warto pamiętać o tym kiedy odwiedzimy sklep z herbatą i zainwestować w nasze zdrowie.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jak dobrze zaparzyć herbatę.

Jak dobrze zaparzyć herbatę?

Autorem artykułu jest Miłosz Trzebiński

Dobra herbata... W сzasaсh рośрiesznie zalewanej herbatу w torebkaсh trudno сzasami nawet wуobrazić sobie, że рiсie herbatу mogło kiedуś bуć рrzуjemnośсią. Na szсzęśсie do zrobienia dobrej herbatу nie trzeba ani godzin рrzуgotowań, ani wуsokiсh umiejętnośсi kulinarnусh.

Krok рierwszу: woda do dobrej herbatу

To рroste - abу herbata stała się smaсzniejsza, wуstarсzу NIE gotować już рrzegotowanej wodу, tуlko za każdуm razem gotować świeżą. Рonieważ każde gotowanie zmniejsza natlenienie wodу, więс smak herbatу z wielokrotnie рrzegotowanej wodу jest gorszу. Nie wierzуsz? Sрróbuj!

Drugą sрrawą jest - oсzуwiśсie - sama woda. "Kranówka" nie jest zwуkle najleрszуm wуjśсiem. Zbуt dużo kamienia, сzasami rdza z rur albo inne świństwo, które akurat bуło w wodoсiągaсh. Dobra herbata to taka, którą zrobisz z wodу mineralnej (NIE źródlanej!) - tуlko nie kuр рrzez рomуłkę smakowej!

Krok drugi: herbata herbaсie nierówna

Tu sрrawa jest рrosta - o gustaсh się nie dуskutuje. Można zaрisać setki stron rozważaniami, сzу leрsza jest herbata zielona, сzerwona, сzу сzarna. Сzу leрsze są takie zioła, сzу inne. Сzу firma A robi leрsze mieszanki, niż firma B(a herbatу w torebkaсh tурu "szсzur" też mają swoiсh fanów - o zgrozo jest nawet taka biała herbata ) i tak dalej, i tуm рodobne... Dobra herbata to taka, którą рolubisz.

Nie bój się eksрerуmentować! Jeśli nie jesteś рewien, zawsze możesz sрędzić сhwilę w skleрie z herbatami na wąсhaniu mieszanek. Dobra herbata to ta, która będzie najładniej рaсhnieć. :)

Krok trzeсi: рarzenie

Tu nie ma się сo wусhуlać. Zaруtajсie sрrzedawсу albo sрrawdźсie na oрakowaniu. Większość herbat zalewa się wrzątkiem i trzуma w nim na sitku-zaрarzaсzсe рrzez kilka minut, ale z niektórуmi jest inaсzej (niektóre mieszanki są nр. Najleрsze рo wуstudzeniu). Jeśli nie jesteś рewien, zaруtaj się faсhowсa!

Krok сzwartу: sрosób рodania

Nawet najleрsza herbata będzie smakować tуlko tak dobrze, jak sрosób, w jaki zostanie рodana. Nie bez рowodu w Azji urządza się сałe сeremonie рarzenia herbatу - nawet najbardziej ekskluzуwna mieszanka zaрarzona za рomoсą wуsokiej klasу wodу mineralnej nie będzie smakować, jeśli рodasz ją w obitуm kubku z uszkiem i wуtartą reklamą firmу oрoniarskiej na boku.

Рostaraj się o eleganсki zestaw do herbatу. Niekonieсznie nawet staromodnу - filiżanki i sрodki tłuką się naрrawdę zbуt łatwo - ale solidnу сzajniсzek z рodgrzewaсzem i kilka рasująсусh do niego kolorуstусznie kubeсzków na рewno załatwi sрrawę. Herbata z eleganсkiego kubeсzka to naрrawdę dobra herbata.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Jakie korzyści płyną z picia zielonej herbaty?

Jakie korzyści płyną z picia zielonej herbaty?

Autorem artykułu jest Miłosz Trzebiński

Badania рokazują, że сoraz сzęśсiej sięgamу рo zieloną herbatę. Jeszсze kilkanaśсie lat temu nikt nie słуszał w Рolsсe o tуm naрoju. Zapraszam do dowiedzenia się więcej na ten temat.

Zmieniło to się wraz z modą na zdrowe odżуwianie. W Сhinaсh ta herbata jest рrodukowana od рonad 4000 lat. W Jaрonii jest to herbata, która jest uważana jako рodstawowa. Рiję się ją tam Kika razу dziennie. To właśnie w tуm uрatruje się niezwуkłe zdrowie Jaрońсzуków, którzу rzadko сhorują na сhorobу serсa, lub nowotworowe. Zielona herbata zawdzięсza swoje właśсiwośсi рrzede wszуstkim tуm, że nie jest fermentowana. Dlatego też obfituje w garbniki, którусh сierрki smak działa orzeźwiająсo.

Sрosób рarzenia jeszсze w Рolsсe jest mało znanу. Liśсie сzęsto zalewamу wodą o temрeraturze 100 stoрni. Рowoduje to, że herbata traсi wiele swoiсh сennусh właśсiwośсi. Oрtуmalna temрeratura do zalania herbatу to 80 stoрni. Na jedną filiżankę najleрiej рrzeznaсzуć рół łуżeсzki herbatу. Możemу ją рarzуć dwukrotnie. Najwięksi koneserzу herbat twierdzą, że to właśnie wtedу uzуskuje najleрszу smak (pomogą nam w tym odpowiednie akcesoria do herbaty).

Nie sрosób nie wsрomnieć o jej najważniejszусh właśсiwośсiaсh zdrowotnусh, którусh nie sрosób wszуstkiсh wуmienić. Рrzedstawię te najbardziej сenione.Badania рokazują, że рiсie 4 filiżanek zielonej herbatу dziennie zaрobiega zaрaleniu stawów, a także może zmniejszуć objawу u osób, które już рosiadają tą dolegliwość. Zwiększa nasze siłу witalne. Znakomiсie orzeźwią zawarta w niej nie wielka ilość kofeinу znakomiсie рobudza. Сhińсzусу рrzez setki lat leсzуli zieloną herbatą bóle głowу, stanу deрresуjne i oсzу (zaрalenie sрojówek). Рiсie tej herbatу musi się stać twoim nawуkiem сodziennуm. Dzięki temu zaрewnisz sobie zdrowie na długie lata.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Życiodajna woda.

Życiodajna woda

Autorem artykułu jest Tess15

Aż 70% masy ciała człowieka stanowi woda. Jest ona najważniejszym składnikiem organizmu ludzkiego, zwierzęcego i roślinnego. Bez wody życie na ziemi byłoby niemożliwe.

Woda pełni najważniejszą rolę w życiu organizmów żywych. Bez pożywienia człowiek jest w stanie przeżyć około miesiąca, natomiast bez wody tylko kilka dni . Dorosła osoba powinna wypjać ok. 30 ml wody na kg masy ciała (poza innymi napojami). Soki, kawa czy herbata nie mogą stanowić alternatywy dla wody. Wymienione napoje oraz wiele spożywanych przez nas pokarmów ma właściwości zakwaszające. Aby organizm mógł prawidłowo funkcjonować musi być zachowana równowaga kwasowo-zasadowa. Najważniejszą rolę w utrzymaniu tej równowagi pełni woda. Jeżeli jej nie dostarczamy organizm przestaje prawodłowo funkcjonować.

Woda jest nie tylko doskonałym rozpuszczalnikiem składnikiów pokarmowych, ale również bierze udział we wszystkich procesach biochemicznych zachodzących w organizmach ludzkich, zwierzęcych i roślinnych. Nie tylko ważna jest ilość wypijanej wody ale i jej jakość. Dobrej jakości woda powinna mieć parametry zbliżone do płynów ustrojowych człowieka to znaczy:

- ph minimum 7,4 lub powyżej (zasadowe)

- brak zanieczyszczeń mechanicznych, chemicznych i biologicznych,

- ujemny ładunek czyli odpowiedni redox

- niskie napięcie powierzchniowe- 43din/cm3

- temperatura 36,6oC

- mineralizacja poniżej 100

Tylko 1% wody na świecie nadaje się do spożycia a jej zasoby ulegają ciągłemu zmniejszeniu. Kolejnym problemem jest jej jakość. Niestety zarówno woda , która płynie z naszych kranów oraz ta w naszych sklepach tzw. mineralna nie posiada praktycznie żadnego z wyżej wymienionych parametrów. Uzyskanie dobrej jakości wody do picia i gotowania możliwe jest tylko dzięki stosowaniu w naszych domach filtrów odwróconej osmozy z minerailzatorami. Mimo, że woda ta również nie posiada wszystkich parametrów jest ona najbardziej zbliżona do ideału.

Pojawiające się w mediach informacje o zdrowym odżywianiu, stosowaniu suplementów i witamin są bezcenne. Niestety w natłoku różnych bardzo ważnych informacji zapominamy o niezbędnym elemencie naszego żywienia czyli wodzie. Nawet najlepszej jakości składniki pokarmowe nie dotrą do naszych komórek jeżeli nie zostaną rozpuszczone w wodzie. Ta niedoceniana przez nas substancja może stanowić cenne źródło zdrowia i młodości.

---

Tess 15
abczywienia.blogspot.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Odżywianie w cukrzycy.

Odżywianie w cukrzycy

Autorem artykułu jest kasia640

Dieta jest podstawowym sposobem leczenia w przypadku cukrzycy. Bez przestrzegania podstawowych zasad diety nie jesteśmy w stanie utrzymać glikemii na właściwym poziome.

Leczenie żywieniowe opiera się na trzech założeniach:

1. Podaż substratów energetycznych w ilości pozwalającej osiągnąć lub utrzymać wartość należnej masy ciała. Należy tu podkreślić, że u 80% osób chorujących na cukrzycę typu II występuje nadwaga lub otyłość. Co więcej wykazano, że normalizacja masy ciała u osób z nadwagą lub otyłością może doprowadzić do ustąpienia cech upośledzenia tolerancji glukozy, a tym samym stanowić podstawowy czynnik prewencji cukrzycy nieinsulinozależnej.

2. Prawidłowo prowadzona terapia żywieniowa jako czynnik zapobiegający zarówno stanom niedocukrzenia, jak i hiperglikemii.

3. Przestrzegania zaleceń dietetycznych uznawane także za czynnik zmniejszający ryzyko miażdżycy naczyń.

Zalecenia dietetyczne dotyczące chorych z cukrzycą insulinozależną powinny uwzględniać:

- regularność trybu odżywiania jako warunek uzyskania wyrównania metabolicznego

- zwiększone zapotrzebowanie energetyczne u tych chorych

- konieczność równomiernej dystrybucji węglowodanów w poszczególnych posiłkach

- konieczność uwzględniania przekąsek między posiłkami i przed snem

- ustalenie czasu przyjmowania posiłków jako decydujący czynnik terapeutyczny w przypadku stosowania insulin długo działających

- uwzględnienie dodatkowej podaży substratów energetycznych w przypadku stosowania ćwiczeń fizycznych o większym nasileniu

Leczenie żywieniowe w cukrzycy typu II natomiast charakteryzuje:

- zwykle zmniejszone zapotrzebowanie energetyczne (otyłość)

- wyrównanie metaboliczne uzyskane wyłącznie w wyniku leczenia dietetycznego

- brak wymagania równomiernego rozłożenia podaży węglowodanów w poszczególnych posiłkach

- stała (i zredukowana) podaż energii pożądana ze względu na redukcję nadwagi

- ustalony czas posiłków wskazany, ale niekonieczny

- ograniczenie przekąski między posiłkami i przed snem (otyłość)

- w programie ćwiczeń fizycznych konieczny ekwiwalent 20 g glukozy na każdą godzinę umiarkowanego wysiłku - w chorych leczonych pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną.

Szczególnego podkreślenia wymaga w zaleceniach żywieniowych:

- unikanie cukrów prostych

- uwzględnianie szczególnych zaleceń dla nadciśnienia, zaburzeń gospodarki lipidowej lub niewydolności nerek

- zwiększona utrata witamin i soli mineralnych

Pokrycie zapotrzebowania energetycznego w cukrzycy opiera się na udziale białka 15-20% wartości energetycznej, tłuszczów w ilości 20-30% oraz węglowodanów w ilości 50-60% ogółu wartości energetycznej.

Białko. Zapotrzebowania na białko u osób z cukrzycą jest podobne jak u osób zdrowych i wynosi u osób dorosłych 0,8 g/kg należnej masy ciała. Ograniczenie podaży białka zaleca się w odniesieniu do chorych z cechami nefropatii cukrzycowej i narastającemu wskaźnikowi niewydolności nerek. Należy podkreślić, że spożywanie potraw bogatobiałkowych może się wiązać ze wzrostem spożycia tłuszczów i zmniejszeniem udziału węglowodanów w pokryciu zapotrzebowania energetycznego.

Tłuszcze. Podaż tłuszczów nie powinna przekraczać 1/3 całości pokrycia zapotrzebowania kalorycznego. Zaleca się spożywania tłuszczów nienasyconych, przy czym kwasy tłuszczowe nienasycone muszą być źródłem co najmniej 10% ogółu energii. Udział tłuszczów nasyconych w pokryciu zapotrzebowania kalorycznego nie powinna przekraczać 10%. Dobowa podaż cholesterolu wymaga również ograniczeń, a u osób z hipercholesterolemią należy ją zmniejszyć poniżej 300 mg na dobę.

Węglowodany. Ostatnio zaleca się znaczne zwiększenie udziału węglowodanów w pokryciu zapotrzebowania energetycznego. Ten typ substratów energetycznych nie jest czynnikiem utrudniającym wyrównanie metaboliczne cukrzycy, natomiast umożliwia znaczne ograniczenie spożycia lipidów i zmniejszenie ich zawartości we krwi, a co za tym idzie ograniczenie ryzyka miażdżycy. Zaleca się ograniczone spożywania cukrów prostych (jedno- i dwucukrów), jak laktoza, sacharoza, fruktoza, a zwiększenie udziału węglowodanów złożonych. Zaleca się udział węglowodanów prostych w ilości nie przekraczającej 10-15% ogółu podaży substratów energetycznych. Wzrost glikemii poposiłkowej można ograniczyć opóźniając trawienie i/lub wchłanianie substancji odżywczych poprzez spożywanie posiłków skomponowanych z różnych rodzajów substancji energetycznych, spożywanie surowych warzyw i owoców (zawierają pektyny, taniny, różnego rodzaju skrobie i włókno pokarmowe). Węglowodany spożywane w ciągu jednego posiłku mogą opóźnić trawienie tego typu związków spożywczych w następnym posiłku. Uwzględnienie spożywania w diecie cukrzycowej spożywania znaczących ilości włókna pokarmowego (30-40 g na dobę) wiąże się z występowaniem szeregu działań zarówno korzystnych, jak i niepożądanych. Dieta wysokobłonnikowa prowadzi do:

- wolniejszego opróżniania żołądka

- wolniejszego pasażu jelitowego

- zmniejszonego wchłaniania m. in. glukozy, cholesterolu, triacyloglicerolu

- zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę lub pochodne sulfonylomocznika

Obserwuje się również działania niepożądane:

- wzdęcia; uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej

- wzrost częstości i objętości wypróżnień (biegunka)

Nieodżywcze środki słodzące. Jakkolwiek stosowanie zastępczych środków słodzących nie jest zalecane, zwyczaje żywieniowe prowadzą do konieczności ich stosowania. Żadnego z dostępnych środków nie można zalecić w sposób bezkrytyczny, koniecznie należy uwzględnić poziom wyrównania metabolicznego, wielkość zapotrzebowania kalorycznego oraz bezpieczeństwo używania preparatu. Stosowana niekiedy fruktoza ulega w ustroju przemianie do glukozy i może wywołać zarówno wzrost hiperglikemii, jak i hiperglicerydemię. Sorbitol, mannitol, ksylitol występują w niektórych produktach, np. bezcukrowych gumach do żucia. Sorbitol spożywany w większych ilościach może wywołać biegunkę osmotyczną na skutek niepełnego wchłaniania w jelicie cienkim. Najczęściej spotykanym nieodżywczym środkiem słodzącym jest aspartam (dipeptyd asparaginianowo-fenyloalaninowy) zalecany w ilości do 40 mg/kg masy ciała. Związek ten jest termolabilny, a ze względu na budowę chemiczną bezwzględnie przeciwwskazany u chorych z fenyloketonurią. Rozpowszechniło się również stosowanie sacharyny jako środka słodzącego. Jakkolwiek nie potwierdzono dotąd działania karcinogennego tego preparatu, które obserwowano u zwierząt, spożycie nie powinno jednak przekraczać 2,5 mg/kg masy ciała na dobę; odpowiada to 6-10 tabletkom po 12 mg sacharyny.

Napoje alkoholowe. U osób z cukrzycą spożycie alkoholu wymaga szczególnego ograniczenia ze względu na jego działanie ketogenne, hipoglikemizujące. Konsumpcja alkoholu może prowadzić także do hipertriglicerydemii. Spożywanie niewielkich ilości alkoholu okazjonalnie w czasie posiłków jest dozwolone u osób z wyrównaną cukrzycą, w ilości nie przekraczającej 30 g na dobę. Spożywanie alkoholu przez chorych leczonych pochodnymi biguanidów może prowadzić do wystąpienia kwasicy mleczanowej.

---

błonnik witalny

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Owoce i warzywa w diecie.

Owoce i warzywa w diecie

Autorem artykułu jest kasia640

Każdy z nas słyszał mnóstwo razy, że owoce i warzywa są zdrowe i niezbędne w naszej diecie. Warto zastanowić się co przyczyniło się do takiej opinii i czy kolor ma znaczenie?

Żywność ma określony kolor z uwagi na zawarte w niej związki chemiczne, nazywane związkami fitoodżywczymi ("fito" znaczy roślinny), które mogą absorbować światło w widzialnym zakresie. Dzieje się tak, ponieważ występuje tu pewnien typ wiązań chemicznych pomiędzy atomami węgla, zwanych "wiązaniami podwójnymi". Wiązanie takie stanowi w zasadzie chmurę elektronów zdolnych do neutralizowania potencjalnie szkodliwych, zdradzieckich elektronów krążących wokół aktywnych atomów tlenu, zwanych "rodnikami tlenowymi". Rodniki te są zdolne do uszkodzenia wielu części żywych komórek naszego organizmu, w tym uszkodzenie DNA, głównych związków chemicznych w naszych genach. Chociaż nie wszystkie korzystne dla zdrowia związki chemiczne roślin absorbują kolor, działa tak wystarczająco wiele z nich, by wprowadzenie do diety dużych ilości koloru, i to bardzo zróżnicowanego, miało sens.

Wysokotłuszczowa i wysokobiałkowa dieta dostarcza naszemu organizmowi mnóstwo zbędnych kalorii. Owoce i warzywa zawierają trochę cukru i tłuszczu, ale ich poziom nie jest nawet bliski dodatkowym cukrom, olejom i soli, używanym do sztucznego poprawiania smaku. Bardzo dobrym wyjściem jest zastąpienie niezdrowych przekąsek, rafinowanych produktów zbożowych, takich jak chleb, makorony i ciasta, a także mięsa o dużej zawartości tłuszczu świeżymi warzywami i owocami.

Nowością na temat owoców i warzyw jest to, że powinniśmy umieszczać na swoich talerzach różne kolory. Do niedawna panowało przekonanie, że najzdrowsze są zielone warzywa i to je zalecano wybierać najczęściej. Każdy kolorowy owoc czy warzywo dostarcza wyjątkowych wartości w diecie, często te wartości odżywcze związane są bezpośrednio z barwnikiem występującym w pożywieniu. Warto wspomnieć również o rozpuszczalnym błonniku zawartym w owocach i warzywach, który jest bardzo potrzebny do prawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego.

Istnieją solidne podstawy wiedzy o odżywianiu oraz fascynujące przełomowe odkrycia w dziedzinie ludzkiej genetyki i chorób, które jasno i wyraźnie mówią - jedz kolorowo!

---

Zdrowe odżywianie i jego sekrety

Błonnik witalny

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Popcorn - najzdrowsza przekąska.

Popcorn - najzdrowsza przekąska?

Autorem artykułu jest Anna Kacperska

Czy popcorn to zdrowa przekąska? Czy idąc do kina warto pochrupać słone chrupki? Oto jedno z najciekawszych wyników badań! Zapraszam do przeczytania artykułu!

Najnowsze badania naukowców z Uniwersytetu w Pensylwanii dowodzą, że popcorn to jedna z najzdrowszych przekąsek! Okazuje się, że w tym popularnym smakołyku, może znajdować się więcej przeciwutleniaczy niż w owocach i warzywach!

Przeciwutleniacze to związki, których brakuje w przeciętnej diecie. Stanowią barierę ochronną przed wolnymi rodnikami, które powodują nie tylko starzenie organizmu, ale szereg dolegliwości i chorób - nowotwory, artretyzm, cukrzycę, jak również choroby serca i naczyń. Najprościej mówiąc, przeciwutleniacze zapobiegają uszkodzeniom komórek. Do najbardziej znanych przeciwutleniaczy, występujących w żywności należą witaminy A, C, E, karotenoidy, koenzym Q10, selen, cynk, mangan oraz flawonoidy.

Podczas amerykańskich badań okazało się, że przeciwutleniacze są bardziej skoncentrowane w popcornie, który zawiera tylko 4% wody, niż w owocach i warzywach, w których woda może stanowić nawet 90% składu. Zdaniem naukowców, zawartość polifenoli jest tak wysoka, ze względu na bardzo niski stopień przetworzenia popcornu - jest niemal tak wartościowy jak nasiona kukurydzy, nie tracąc na wartości podczas obróbki termicznej.

Naukowcy odkryli, że najwięcej wartościowych związków - polifenoli oraz błonnika pokarmowego, znajduje się w twardej części popcornu, tej trudnej do zgryzienia. Ilość polifenoli, jaką odkryto w porcji popcornu wynosiła 300mg, w ziarnach słodkiej kukurydzy 114mg, natomiast w porcji owoców 160mg!

Wyniki badań, nie powinny nas jednak skłaniać do rezygnacji z jedzenia owoców i warzyw, bogatych w witaminy i składniki mineralne, których właściwie nie ma w popcornie.

Pamiętajmy także, że garść uprażonego samodzielnie popcornu (taki jest najzdrowszy!) to 15 kalorii. Dlatego, wybierając się na seans filmowy, potraktujmy kubełek popcornu jako posiłek - kolację, a nie przekąskę! A najlepiej podzielmy się nim z przyjaciółmi.

---

Anna Kacperska – dietetyk

Poradnia dietetyczna Metamorfoza

www.metamorfozadiety.blogspot.com

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Kiełki- kopalnia zdrowych składników.

Kiełki - kopalnia zdrowych składników

Autorem artykułu jest Klaudia Miszkowska

Kiełki, to nic innego jak kiełkujące nasiona roślin, które zawierają mnóstwo wartościowych zapasów, uruchamianych w momencie rozwoju rośliny. Mają ogromny potencjał w kuchni, więc czemu ich nie wykorzystać, skoro wywierają zbawienny wpływ na nasze zdrowie ?

Co takiego zawierają kiełki, co przekona nas do włączenia ich do codziennej diety ? Przede wszystkim są źrodłem błonnika, który wspomaga trawiennie, a także ogranicza wchłanianie cholesterolu. Regularne spożywanie dostarcza nam wszystkich niezbędnych składników, głównie witamin A,B,C, E, H, ale także wapnia, żelaza, magnezu czy nawet chromu. W czasie kiełkowania, związki stają się łatwo przyswajalne dla naszego organizmu.

Istnieje kilka odmian kiełkujących nasion, które zatem wybrać ? Kiełki rzeżuchy zawierają witaminy C, B, siarkę, żelazo i jod. Mają wpływ na urodę. Wzmacniają włosy, paznokcie. Co więcej poprawiają wygląd naszej skóry. Kiełki rzodkiewki, mają lekko ostry smak. Świetnie łączą się z prostymi daniami jako zamiennik cebulki czy szczypiorku. Smakują dobrze z twarogiem, jak i na kanapce. Poza tym są źródłem witaminy C i siarki. Najbardziej popularne jednak są kiełki soi - źródło żelaza i witamin B, C. Wielu twierdzi, że ich regularne spożywanie ukaja nadszarpane nerwy. Dla wymagającego wegeterianina, cierpiącego na niedbór żelaza i cynku, idealne są kiełki słonecznika. Bogate w żelazo, fosfor, cynk magnez i wapń. Ich orzechowy smak sprawia, że są idealnym składnikiem sałatek. Na rynku dostępne są także kiełki lucerny, soczewicy, fasoli czy brokuła - szczególnie wartościowe pod względem zawartości sulofranu, który pomaga w profilaktyce nowotworów.

Kiełki kupimy w sklepach i popularniejszych marketach (cena to około 3 - 5 zł), gdy jednak włączamy je do codziennej diety, warto zastanowić się nad samodzielną hodowlą. Wtedy możemy być pewni, że nie zawierają one chemicznych dodatków. Gdy jednak zdecydujemy się na kiełki z marketu, upewnijmy się, że znajdują się w chłodni i mają odpowiednia datę spożycia.

Do samodzielnej hodowli w sklepach dostępne są ceramiczne, szklane bądź plastikowe naczynia do kiełkowania. W internecie natomiast znajdziemy wiele porad na temat uprawy kiełków, w szczególności najbardziej popularny i łatwy sposób z użyciem słoika.

Czy kupimy kiełki w sklepie, czy zajmiemy się ich samodzielnym uprawianiem, pamiętajmy, że warto wykorzystywać je w codziennej kuchni.

---

http://healthytastylife.blogspot.com/

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Błonnik - dobro z natury.

Błonnik – dobro z natury.

Autorem artykułu jest Anna Kunigiel

Według badań przeprowadzonych w Londynie:
zwiększenie spożycia błonnika o 10 gram w 3 posiłkach dziennie - zmniejszy ryzyko zachorowania na raka jelita grubego:
- błonnik owocowy zmniejsza ryzyko zachorowania na raka jelita o 23%,
- rośliny strączkowe o 58%
- natomiast produkty pełnoziarniste o 18%.
A Ty ile spożywasz błonnika?

Błonnik to niepodlegająca strawieniu część pokarmów roślinnych. Jak wskazują badania, powinien być spożywany w minimalnej dawce 25-40 g dziennie. Tymczasem większość osób nie przyjmuje nawet połowy tej ilości. W krajach nieuprzemysłowionych np. Afryce – spożycie błonnika wynosi 60 g.

Jeżeli jesteśmy zdrowi i nie otrzymaliśmy szczegółowych zaleceń lekarskich dotyczących diety, to niedobór błonnika wynika tylko i wyłącznie z naszego zaniedbania. Jeśli chcemy schudnąć lub dokuczają nam zaparcia, warto przypomnieć sobie o zbawiennej mocy błonnika – dobra z natury!

Błonnik pokarmowy (włókno pokarmowe) składa się z: błonnika rozpuszczalnego, czyli włókien, które łatwo ulegają fermentacji w okrężnicy, w wyniku którego to procesu tworzą się gazy i uboczne produkty fizjologiczne, oraz błonnika nierozpuszczalnego, czyli włókien metabolicznie obojętnych, które absorbują wodę z układu pokarmowego (przy podwyższeniu spożycia błonnika należy podwyższyć ilość wypijanych płynów!!) i ułatwiają wypróżnianie. Z chemicznego punktu widzenia błonnik składa się z wielocukrów (tzw. polisacharydów), głównie celulozy oraz wielu innych roślinnych komponentów: wosków, ligniny, chityny, pektyn, dekstryny, inuliny, oligosacharydów.

Źródła błonnika.

Błonnik rozpuszczalny i nierozpuszczalny w naturze występują razem. Najlepszym przykładem tego jest śliwka, której skórka jest źródłem błonnika nierozpuszczalnego a miąższ z kolei rozpuszczalnego.

Wśród produktów bogatych w błonnik rozpuszczalny można wyróżnić: rośliny strączkowe, owies, żyto, jęczmień, szałwia zwyczajna; owoce i soki (banany, jabłka i gruszki bez skórki); warzywa (brokuły, marchewki, karczochy); warzywa korzeniowe (ziemniaki słodkie, cebula); zioła (babka płesznik); orzechy: w szczególności migdały.

Wśród produktów bogatych w błonnik nierozpuszczalny można wyróżnić szczególnie: produkty pełnoziarniste, zboża i kukurydza, orzechy i nasiona, skórka ziemniaka, ziarno sezamu, len zwyczajny, konopie siewne, warzywa (zielony groszek, kukurydza, cukinia, seler), skórka owoców, awokado.

Błonnik rozpuszczalny i nierozpuszczalny ma różne właściwości i każdy z nich ma inny wpływ na zdrowie. Z tego względu występują suplementy składające się tylko z jednego rodzaju błonnika. Podobne produkty wykorzystuje się przy profilaktyce i leczeniu odmiennych schorzeń.

Wpływ błonnika na zdrowie.

Włókna błonnikowe wpływają w szczególności na funkcjonowanie układu pokarmowego. Błonnik nierozpuszczalny jest pomocny w oczyszczaniu jelit, w leczeniu i zapobieganiu takim chorobom jak: zaburzenia gastrologiczne (przyspiesza przechodzenie pokarmów przez układ trawienny i zwiększa objętość kału, zapobiega zaparciom), rak jelita, nadwaga (zwiększa objętość jedzenia bez podnoszenia kaloryczności posiłków oraz obniża apetyt), cukrzyca (reguluje poziom cukru we krwi, u cukrzyków zmniejsza poziom glukozy i insuliny), choroby układu krążenia (likwiduje nadciśnienie tętnicze, zapobiega chorobie wieńcowej), hemoroidy (zapobiega ich rozwojowi). Dieta wysokobłonnikowa jest również polecana osobom z wysokim cholesterolem, gdyż zmniejsza poziom wchłaniania trójglicerydów i cholesterolu.

Istotne jest, że błonnik nie wiąże witamin ani minerałów, a więc nie ogranicza wchłaniania tych substancji do organizmu.

Tylko i wyłącznie włókna rozpuszczalne są dobre przy łagodzeniu objawów związanych z jelitem drażliwym, chorobami zapalnymi jelit, chorobą Leśniowskiego-Crohna, czy wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.. Spożywanie błonnika nierozpuszczalnego przez osoby chorujące na powyższe choroby może nasilić objawy choroby i pogorszyć stan pacjenta. Natomiast błonnik rozpuszczalny wiąże kwasy tłuszczowe w jelicie, co sprawia, że zmniejsza się możliwość ich przedostania do organizmu. Należy jednak pamiętać, że podobna wyizolowana forma błonnika znajduje się tylko w suplementach.

Błonnik nie jest polecany przy takich schorzeniach jak nieżyt przewodu pokarmowego, wrzody żołądka, niedobór białka i składników mineralnych w organizmie.

---

Zapraszam na mój blog o zdrowym odżywianiu, oczyszczaniu organizmu z toksyn, chorobach skóry, odchudzaniu i wiele innych ciekawych artykułów. - czytaj na Zdrowie.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Rola bakteryjnej flory jelitowej w naszym organizmie.

Rola bakteryjnej flory jelitowej w Naszym organizmie.

Autorem artykułu jest Piotr Budnik

Mikroorganizmy czyli bakterie zasiedlają różne siedliska. Występują wszędzie, w powietrzu ziemi wodzie, w organizmach żywych. Zasiedlają również organizm człowieka a największa ich ilość występuje w przewodzie pokarmowym zasiedlając jelito grube.

Występują tutaj różne gatunki i szczepy bakterii. Wpływają one na prawidłowe funkcjonowanie całego organizmu człowieka. Ich duża ilość ogranicza rozwój niekorzystnej i patogennej flory bakteryjnej wywołującej choroby. Zapobiegają kolonizacji jelita przez bakterie chorobotwórcze na drodze kilku mechanizmów:

zakwaszają środowisko przez produkcję kwasów organicznych , dzięki czemu następuje zahamowanie namnażania bakterii patogennych oraz zmniejsza się ilość wydzielanych przez nie toksyn, poprzez konkurencję o receptory komórkowe i składniki odżywcze, pobudza sprawność układu immunologicznego poprzez stymulację wytwarzania pewnych przeciwciał i substancji przeciwdrobnoustrojowych., m.in. bakteriocyny i nadtlenek wodoru. Szczególnie duże ilości nadtlenku wodoru produkuje L. acidophilus i L. bulgaricus. Na jego działanie jest bardzo wrażliwe Clostridium difficile. Lactobacillus acidophilus produkuje ponadto laktacynę i laktocydynę, które wykazują silne działanie antagonistyczne w stosunku do patogennych szczepów Klebsiella, Salmonella, Shigella, Staphylococcus – wytwarza się równowaga między florą a organizmem.Drobnoustroje wchodzące w skład flory jelitowej są silnie immunogenne. Przeciwciała wytwarzane przeciwko Gram (-) pałeczkom jelitowym pozwoliły makroorganizmowi bronić się przed bakteriami chorobotwórczymi na zasadzie tzw. reakcji krzyżowej.

Rozwój naturalnej flory bakteryjnej w jelicie wpływa na fizjologiczne i biochemiczne procesy zachodzące w organizmie człowieka. Przyczyniają się do m.in.:

- wytwarzania witamin głównie z grupy B

- składniki flory są źródłem witaminy K – która bierze udział w procesie krzepnięcia krwi

- inaktywują (blokują działanie) substancje toksyczne, mutagenne i kancerogenne

- biorą udział w procesie trawienia niektórych składników pokarmów

- hamują wchłanianie cholesterolu

- stymulują do funkcjonowania i prawidłowej perystaltyki nabłonek jelitowy

Przewód pokarmowy człowieka jest zasiedlany przez mikroorganizmy podczas narodzin oraz podczas spożywania pokarmów. Dobrymi produktami dostarczającymi pożyteczne bakterie sa produkty mleczne poddane fermentacji mlekowej. Są to - kefiry, jogurty, zsiadłe mleko oraz warzywa poddane procesowi kiszenia takie jak – kiszona kapusta, ogórki kiszone, buraki oraz dawno stosowany zakwas chlebowy z którego wypiekano chleb lub przygotowywano żur. Produkty te są naturalnymi probiotykami gdyż dostarczają żywych kultury bakterii tak nam niezbędnych.

Jednak mikroorganizmy nie maja łatwego życia w naszym ciele. Wiele z nich ginie w przewodzie pokarmowym pod wpływem kwasu solnego w żołądku i soli żółciowych w jelicie zanim dotrze do jelita grubego. Tym którym się uda tam dotrzeć bez odpowiedniej pożywki również są skazane na wyginięcie a ich miejsce zajmują drożdże i inne patogeny. Terapie antybiotykowe tak popularnie stosowane również zmniejszają ich liczebność. Może to powodować różnego typu dolegliwości (biegunki, zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia) oraz zaburzenia ze strony układu immunologicznego co skutkować będzie mniejszą odpornością organizmu na infekcje.

Niemowlęta żywione sztucznie mają 10 razy mniejszą zawartość bifidobakterii w jelicie w stosunku do dzieci karmionych mlekiem matki (Socha). Związane jest to najprawdopodobniej z tym, że mleko matki zawiera oligosacharydy (czyli prebiotyk), które stymulują wzrost i aktywność bifidobakterii w świetle przewodu pokarmowego u dziecka.

U ludzi starszych obserwuje się zmniejszenie ilości bifidobakterii, a wzrasta liczba bakterii patogennych, m.in. Clostridium. Może to być przyczyną bardzo powszechnie występujących zaparć oraz wzdęć jamy brzusznej w tej grupie osób.

Dlatego zamiast podawać duże ilości produktów probiotycznych dobrym rozwiązaniem jest stymulacja ich rozwoju przez odpowiednią dietę wzbogaconą w prebiotyki. Prebiotyki to substancje nie poddające się trawieniu składniki pokarmowe, którymi odżywiają się bakterie probiotyczne. Najczęściej stosowanymi prebiotykami są rozpuszczalne frakcje błonnika pokarmowego - inulina i oligofruktoza, występujące w wielu roślinach i włóknach owoców. Do zalet prebiotyków należą:

są bezpośrednim producentem witamin z grupy B, dlatego ich niedobór można niwelować odżywiając i dbając o dobrą florę bakteryjną,obniżają poziom złego cholesterolu frakcji LDL we krwi,wpływają na utrzymanie odpowiedniej kwasowości jelita, co hamuje rozwój niekorzystnej mikroflory oraz następuje lepsze wchłanianie wapnia, żelaza i cynku,poprawiają ruchy robaczkowe jelit, a w konsekwencji polepszają przemianę materii. Ich regularne spożywanie zapobiega tzw. biegunkom podróżnych; pomagają w zwalczaniu wrzodów żołądka; uśmierzają ból podczas ataku grzybicy pochwowej, spowodowanej stosowaniem serii antybiotykówstymulują układ immunologiczny poprzez zdolność adhezji (przylegania) do śluzówki jelita, co zmniejsza zdolność oddziaływania na śluzówkę patogenów,łagodzą objawy nietolerancji laktozy, która występuje na skutek braku rozkładającego laktozę enzymu ß-galaktozydazy – niektóre probiotyki produkują ten enzym, dlatego dodaje się je do jogurtów dla osób ze słabą tolerancją,zapobiegają powstawaniu nowotworów. Bakterie gnilne i fekalne znajdujące się w jelicie grubym wytwarzają substancje toksyczne, w tym kancerogenne. Badania wykazały, że podczas regularnego stosowania prebiotyków, rakotwórcze działanie tych złych bakterii w jelicie grubym zostaje zahamowane.

Dlatego dbajmy również o te małe mikroorganizmy, które sa naszymi przyjaciółmi i dbają o nasze zdrowie i dobre samopoczucie.

---

Doradca ds.żywienia

Piotr Budnik

Twoje zdrowie.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Właściwe odżywianie sposobem na chandrę.

Właściwe odżywianie sposobem na chandrę

Autorem artykułu jest Natalia Lach

Wraz z przemijaniem gorących, letnich dni, spada także nasz nastrój. Kiedy nadchodzi szary, jesienny czas, łapie nas chandra. Co trzeba zrobić, żeby poprawić sobie humor?

Można zaplanować wyjście do kina lub do teatru. Jeżeli jednak na samą myśl o wyjściu na zewnątrz odechciewa nam się wszystkiego, mamy dla ciebie inne rozwiązanie. Zmień swoje menu! Znajdujące się w jedzeniu składniki wpływają na stan naszego szczęścia.

Szczęście to hormony
Dobry nastrój jest zależny od poziomu serotoniny, która obniża podatność na stres, odpowiednio ukoi i relaksuje. Wystarczy wybierać określone składniki takie jak kurczak, ryby, soja, indyk, jaja, czy pieczywo z pełnoziarnistej mąki, żeby mieć właściwy stan tego hormonu, potrzebnego do osiągnięcia radości.

Pobudzanie nastroju jadłospisem łączy się też z wykorzystywaniem w menu drogocennej przyprawy - szafranu. Znany jest ze swoich właściwości polepszających humor, odprężających i zapobiegających jesiennej melancholii. Są nawet badania wykazujące tezę, iż szafran wywołuje efekty podobne do antydepresantów.

Szczęście ukryte z jedzeniu
Aby czuć się znakomicie, wybierz odpowiednie dania, które poprzez swój skład przyczynią się do przezwyciężenia jesiennej chandry. Jednym z takich produktów jest makaron, najlepiej pełnoziarnisty. Zawiera on złożone węglowodany, dzięki którym lepiej przyswajalny jest tryptofan, pobudzający wydzielanie serotoniny. Makaron zapewni Ci też poczucie sytości na bardzo długi czas.

Gwarancją dobrego nastroju jest pomarańcza. Posiada dużą ilość witaminy C, którą tracimy gdy się denerwujemy. Kiedy zagraża nam jej deficyt, jesteśmy bardziej podatni na choroby, ponieważ nasza odporność jest nadmiernie osłabiona. Poza tym kwas foliowy zawarty w niej chroni przed depresją i zmniejsza stan homocysteiny, która odpowiada za obniżenie nastroju.

Następnym przysmakiem polepszającym humor są banany. Posiadają one dużą porcję witamin z grupy B, które kontrolują właściwe działanie systemu nerwowego i chronią przed depresją i stresem.

Jak wiadomo, zbawienne działanie na humor ma oczywiście czekolada. Cynk i selen, które wchodzą w skład tego smakołyku zwiększają poziom endorfin, które odpowiadają za dobre samopoczucie. W trosce o szczupłą sylwetkę lepiej jeść czekoladę gorzką, która zawiera mniej kalorii, a więcej magnezu niż inne słodycze.

Artykułem, który działa na nasz nastrój, jest również łosoś. Posiada on kwasy tłuszczowe z rodziny omega-3, które wpływają na stan emocjonalny. Dzięki temu, że ułatwiają przekazywanie impulsów nerwowych, niwelują zły humor. Poza tym ochronią Cię także przed zmianami nastroju.

Konsumowanie wybranych produktów może Ci pomóc w zachowaniu świetnego nastroju, ale jeśli jednak wolisz spróbować również innych metod użyj naparów ziołowych lub odmiennych artykułów znajdujących się w miejscach takich jak apteka internetowa. Odnajdziesz tam dużo ciekawych pomysłów, tanie leki i kosmetyki, jak również cenne suplementy diety, szczególnie potrzebne nam w okresie jesiennego zwiększenia zachorowalności i ogólnego osłabienia.

---

preparaty wspomagające odchudzanie
Czy mięso może być zdrowe?

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Sauna-sposobem na zdrowe i piękne ciało

Sauna – sposobem na zdrowie i piękne ciało

Autorem artykułu jest Małgorzata B.

Sauna to genialny wynalazek Finów, udoskonalony przez Rzymian, który cieszył się niesłabnącą popularnością przez wieki. W czasach starożytnych sauny stanowiły ważny element kultury, natomiast współcześnie są wpisane w stały rozkład dnia w krajach, takich jak: Finlandia, Estonia, Łotwa czy Litwa.

Niestety w Polsce zabiegi parowe nie cieszą się aż tak dużym powodzeniem. A szkoda, bo regularne korzystanie z sauny to zdrowszy organizm, pełna blasku skóra, a nawet zgrabniejsza sylwetka.

Wpływ seansów parowych na zdrowie

Korzystając z sauny fundujemy naszemu organizmowi ekstremalne zmiany temperatury. Działanie takie hartuje organizm, a co za tym idzie, wzmacnia się jego odporność. Innymi słowy, saunę można określić jako środek profilaktyczny przeciw grypie i przeziębieniom. Wpływ wysokiej temperatury w procesie termoregulacji skutecznie usuwa nagromadzone toksyny. Ponadto sauna parowa niweluje ból mięśni oraz przynosi ulgę przy bólach reumatycznych. Korzystnie wpływa na drogi oddechowe oraz układ krwionośny. Stosowanie kąpieli parowych w saunie skraca również okres rekonwalescencji po przebytych chorobach, szczególnie dotyczących dróg oddechowych oraz mięśni.

Sauna dla urody

Zalet sauny jest wiele. Przede wszystkim oczyszcza skórę z toksyn, polepsza krążenie i ogólnie odpręża. Ale to nie wszystko. Niewiele osób wie, że podczas seansu parowego można w skuteczny sposób nawilżyć włosy i skórę ciała. Przed ostatnim wejściem do sauny należy nałożyć na włosy odżywczą maseczkę. Gorące powietrze sprawi, że łuski włosów rozchylą się, ułatwiając kosmetykowi wniknięcie do głębokim struktur pasm. Natomiast nasmarowanie ciała olejkiem różanym sprawi, że skóra stanie się niesamowicie miękka, elastyczna i wygładzona. Należy tylko pamiętać, aby zrobić to podczas ostatniego seansu, tak by pot i toksyny zdążyły wcześniej odparować.

Sauna a odchudzanie

Sauny to nierzadko stały element klubów fitness czy gabinetów odnowy biologicznej. Nie ma w tym niczego dziwnego, bowiem skutecznie wspomagają proces odchudzania. W połączeniu z ćwiczeniami stosowanie sauny przynosi niewymierne efekty. Warto jednak pamiętać, żeby nie chodzić do sauny po zakończonym treningu. Należy odczekać około 20 minut i dopiero po tym czasie można korzystać z dobrodziejstw tego wynalazku. W przeciwnym przypadku zamiast zrelaksować się po ćwiczeniach, można doprowadzić do omdlenia.

---

Megiw.pl - kosmetyki i akcesoria do sauny

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl