Zalety i wady pływania.

ZALETY I WADY PŁYWANIA

Autorem artykułu jest Tomasz Zieliński

Pływanie - moim zdaniem jest to najzdrowsza i najlepsza forma aktywności fizycznej i ruchowej dla osób w każdym wieku. Jako osoba, która w pływaniu ma duże doświdczenie bardzo mocno zachęcam do uprawiania tego sportu.

Na początku wyjaśnię, jakie są zalety.

Przede wszystkim podczas pływania (obojętnie jak i jakim stylem) pracuje najwięcej rodzajów mięśni, dzięki czemu wpływa to na równomierny rozwój całego ciała.

Kolejnym argumentem uprawiania tego sportu jest to że, nie obciążamy stawów dzięki czemu nie narażamy ich na uszkodzenie.

Następny bardzo ważny czynnik jest to, że w tej dyscyplinie najszybciej możesz schudnąć, ponieważ różnorodność pracy mięsni wpływa na ich przyrost przy równoczesnym spalaniu dużej ilości energii. Dodatkowo, organizm człowieka spala zbędne kalorie w procesie dostosowania temperatury ciała w wodzie.

Ponadto pływając na basenie systematycznie (przynajmniej raz w tygodniu) wzmacniasz swoją obronę immunologiczną organizmu, dzięki czemu jesteś bardziej odporny na różnego rodzaju infekcje i choroby. W ten sposób możesz dużo zaoszczędzić pieniędzy na lekach i czasu na chodzeniu po lekarzach.

Kolejną zaletą pływania jest kształtowanie się mięsni Twojego ciała, dzięki czemu poprawisz swoją sylwetkę i jednocześnie swój wygląd. Gdy pływamy systematycznie przez około 30 do 40 minut proces poprawy sylwetki i wyglądu przebiega bardzo szybko.

Pływając również rozwijasz swój mózg, ucząc się każdego nowego ruchu. Wtedy w Twojej głowie powstają nowe połączenia nerwowe co sprawia, że Twój mózg i Twoje ciało staje się sprawniejsze. Proces ten trwa przez całe życie i sprawdza się w każdej innej sferze życiowej.

Pływanie bardzo dobrze wpływa na odprężenie organizmu, zalecane jest u osób, które narażone są na stres (w pracy, w szkole, w rodzinie). Ponadto będąc na basenie czy w Aquaparku możesz skorzystać z różnego rodzaju tzw. „biczy wodnych”, które rozluźnią mięsnie i wprowadzą Twój organizm w stan relaksu.

Teraz przedstawię wady pływania:

Na pewno dużym kłopotem jest strach przed wejściem do wody, ale przy dużej motywacji i odwadze jesteś w stanie to przezwyciężyć!!! Jeśli masz takie lęki, możesz sobie z tym poradzić w dwojaki sposób: zapisać się na prywatną lekcje pływania u instruktora na basenie lub spróbować samemu nauczyć się pływać

Znałem starszą Panią, która na wszystkich robiła ogromne wrażenie. W podeszłym wieku (powyżej 80 lat) „starsza Pani” chodziła na basen dwa razy w tygodniu i pływała poprawnie technicznie trzema stylami przez godzinę. Tempo było oczywiście wolne (jak to u staruszki) ale sam fakt, że kobieta w tym wieku umie poprawnie pływać zasługuje na pewno na ogromny podziw i wzór do naśladowania.

Następnym kłopotem mogą być różnego rodzaju uczulenia na chlor. Nie są to częste przypadki ale jednak się zdarzają. W takiej sytuacji trzeba się skonsultować z lekarzem i przestrzegać ściśle jego zaleceń.

Pewnie dla niektórych, problemem też będzie wydanie pieniędzy na wejście na basen. Moim zdaniem nie jest to duży kłopot, w porównaniu z korzyściami jakie zyskujesz pływając systematycznie. Pamiętaj, że ruch jest w stanie zastąpić każdy lek, natomiast żaden lek nie zastąpi ruchu.

Reasumując uprawiając systematyczne pływanie, jesteś w stanie zaoszczędzić na lekach i zyskać na zdrowiu.

Według mnie korzyści jakie daje pływanie niwelują wady i kłopoty jakie niesie za sobą uprawianie tego sportu.

--- Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Krok po zdrowie.

Krok po zdrowie

Autorem artykułu jest Li Li

Szara codzienność, rutyna i praca często sprawiają, że zapominamy o przyjemnościach życia i cały wolny czas spędzamy biernie odpoczywając na domowej kanapie. Czas karnawału to doskonała okazja aby rozbudzić w sobie chęć do zabawy i aktywność.

Pląsy na karnawałowych imprezach to najlepszy sposób, by zadbać o poprawę samopoczucia i kondycji. Taniec łączy bowiem przyjemne z pożytecznym – spalamy poświąteczne kalorie, jednocześnie się bawiąc.

Warto podreperować słabą kondycję, ponieważ może się kiedyś na nas zemścić. Brak ruchu powoduje problemy całego organizmu - począwszy od otyłości po problemy ze stawami i krążeniem. Dietetycy biją na alarm - coraz większa część naszego społeczeństwa boryka się z zaburzeniami odżywiania. Wynika to albo z niedojadania w ciągu dnia i wieczornej rekompensacie w postaci zbyt dużych porcji posiłków, albo z posilania się w fast foodach. Na efekt nie trzeba długo czekać.

Odchudzanie nie musi wiązać się jedynie z wyrzeczeniami. Najważniejsze jest przestawienia swojej świadomości na zdrowszy tryb życia. Należy zdawać sobie sprawę, że krzywdzimy się nie tylko przez objadanie – ale również jakość produktów, które jemy. Tu powinna zacząć się nasza przygoda ze zrzucaniem kilogramów. Zmiana diety na własną rękę i korzystanie z internetowych poradników może być jednak niebezpieczne dla naszego zdrowia, dlatego należy poradzić się dietetyka.

Następnym krokiem w stronę zdrowszego życia jest ruch. Najlepiej taka forma aktywności fizycznej, która jest dla nas najprzyjemniejsza. Basen, fitness, taniec czy długie spacery. Każdy krok więcej zrobiony przez nas kolejnego dnia zbliża do uzyskania upragnionej wagi. Aktywność fizyczna wpływa korzystnie na cały organizm, który podczas wzmożonego wysiłku wydziela endorfiny – hormony szczęścia.

---

Odchudzanie Kraków to Twoj problem? Odwiedź dietetyka, zażywaj więcej ruchu i wybierz się na relaksujące masaże Kraków!

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Anoreksja- apel do rodziców.

Anoreksja - apel do rodziców

Autorem artykułu jest Elżbieta Lipnicka

Zaczyna się tak niewinnie – od marzenia, by wyglądać jak modelka. Kończy ciężką chorobą lub nawet śmiercią. Lekarze twierdzą, że jeżeli leczenie anoreksji rozpocznie się po roku trwania choroby, to średnio jedna osoba na dwie wyzdrowieje U około 20 proc. przypadków anoreksja powoduje trwałe uszkodzenia...

Stopień śmiertelności – na skutek wyniszczenia lub samobójstw – wynosi 10 proc. Gwałtownie odchudzające się dziewczęta są najczęściej jeszcze dziećmi – mają 11, 12, 14 lat. Teraz mówią, że przed wakacjami muszą się „odtłuścić”, by założyć bikini z ubiegłego roku. I chociaż bez problemu wchodzą w to bikini, a potem wręcz ono na nich wisi, to odchudzają się dalej.

Dlaczego? Bo patrząc na siebie w lustrze, widzą grubaskę z tłustymi udami i wielkim brzuchem.

Jak to możliwe? Jadłowstręt (anoreksja) to choroba o podłożu psychicznym. Dziewczęta postrzegają siebie jako dużo grubsze i brzydsze niż są w rzeczywistości. Czują wstręt do swojego ciała i mają zaniżone poczucie własnej wartości.

Jak to się zaczyna? Pierwsze sygnały choroby, które powinny zaniepokoić rodziców, to ciągłe powtarzanie przez córkę, że jest gruba i musi się odchudzać. A potem nakłada sobie na talerze coraz mniejsze porcje, wydłuża przerwy między posiłkami, nie chce jeść z rodziną. Z czasem unika także przyjaciół, jest drażliwa, nadąsana, smutna. Liczy kalorie każdego kęsa, dłużej śpi, ma zimne dłonie, szybciej się męczy, ma przyspieszone tętno serca. I choć szybko traci na wadze, mówi, że to jej wina, że nie chudnie. – Duża wrażliwość, zamykanie się w sobie i dążenie do perfekcjonizmu, czyli hasło „muszę być najlepsza”, to trzy cechy każdej anokretyczki – mówi psycholog. – W pracy z takimi osobami spotkałem się nawet z nadużywaniem przez nie substancji psychoaktywnych, np. amfetaminy, by zabić uczucie głodu i zagłuszyć wyrzuty sumienia po zjedzeniu sucharka.

Co robić? Anoreksja może przebiegać przewlekle z okresami remisji i nawrotami oraz jako jeden rzut choroby. Zdarza się, że po kilkumiesięcznym ograniczaniu jedzenia dochodzi do 40 proc. utraty wagi, a w skrajnych przypadkach nawet do 60 procent. Rodzice często zadają rozpaczliwe pytanie: jakie są szanse na wyleczenie? Niestety, trudno to ocenić. Prawdopodobnie u około 20 proc. przypadków anoreksja powoduje trwałe uszkodzenia. Stopień śmiertelności – na skutek wyniszczenia lub samobójstw – wynosi 10 proc. – Najważniejsze jest szybkie zgłoszenie niepokojących objawów lekarzowi. Może to być lekarz rodzinny, pediatra, internista, ginekolog – mówi pediatra na podstawie wywiadu z pacjentką i wyników badań określi przyczynę jadłowstrętu i gdy uzna, że są to początki anoreksji, skieruje ją do specjalistycznych poradni. Tam psycholodzy i psychiatrzy pomogą zarówno córce, jak i jej bliskim, walczyć z tą bardzo groźną chorobą. Niestety, najczęściej rodzice przyprowadzają córkę do lekarza wtedy, gdy ma już wyniszczony organizm i konieczne jest umieszczenie jej w szpitalu.

Dlatego też proponujemy dziś krótki test. Jeśli na trzy pytania odpowiecie Państwo twierdząco, wizyta u lekarza jest konieczna. Na dwa – warto córkę pilnie obserwować i spokojnie z nią porozmawiać o odchudzaniu.

1. Czy pomimo znacznej utraty wagi, córka dalej się odchudza?

2. Czy z tego, co mówi, wynika, że bardzo boi się przybrać na wadze?

3. Czy bardzo często mówi o zdrowym jedzeniu, kaloriach, zawartości tłuszczu w produktach?

4. Czy staje się drażliwa, trudno jest spokojnie z nią porozmawiać? Odsuwa się od innych, traci przyjaciół?

5. Czy unika wspólnych posiłków, je w samotności, tak jakby się tego wstydziła?

6. Czy kłamie, twierdząc, że coś właśnie zjadła, intensywnie ćwiczy, gimnastykuje się?

7. Czy jest osłabiona, zaczynają jej wypadać włosy, ma ciągle zimne dłonie i spocone stopy?

8. Czy zanika jej okres lub wydłuża się czas między menstruacjami?

9. Czy ma nierówny puls, krótki oddech?

10. Czy jej skóra jest sucha, zaczyna się łuszczyć? Na ramionach, nogach pojawia się więcej włosów?

Czy wiesz, że: U pewnej liczby pacjentów z anoreksją stwierdza się okresy żarłoczności zwane epizodami bulimicznymi. Przeplatają oni czas stosowania ścisłej diety z okresami nadmiernego objadania się, prawdopodobnie dlatego, że ich organizm reaguje zmianami fizjologicznymi na brak pożywienia. Jeżeli żarłoczność nie występuje naprzemiennie z anoreksją, to tę chorobę nazywamy bulimią.

---

Elżbieta Lipnicka - ordynator Centrum Psychoprofilaktyki i Psychoedukacji - specjalista psychiatra

www.cpp.info.pl

www.anoreksja.net.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl